แด่…………….ย่าที่รักของนู๋ ขอให้ย่าหลับให้สบายนะ นู๋ทำบุญกรวดน้ำไปให้บ่อยๆ หวังว่าคงจะได้รับนะจ๊ะ

กลางคืนของวันหนึ่ง บาล์มและพี่สาวปิดไฟนอน แว๊บๆๆ แสงสีเขียวเรืองแสงก็ไหวอยู่ในความมืด

“นี้บาล์ม อย่าเอาอะไรที่มันเรืองแสงในตอนกลางคืนมาเล่นอีกนะ พี่กลัว”

“ทำไมละหนุกดีออก สีสวยดีด้วย”

“ถ้าเป็นตัวเองบ้างจะรู้ว่ามันน่ากลัวขนาดไหน”

ย้อนกลับมาเมื่อปี พ.ศ. 2539 ณ บ้านสวนดำเนิน มีครอบครัวเล็กๆอาศัยอยู่ใกล้ริมคลองมะยม ประกอบไปด้วย ย่า (ผู้อาวุโสในบ้าน)  อาสาว 2 คน และเด็กๆ 5 คน ศิริรวมแล้ว ผู้อยู่อาศัยในบ้านนี้ประมาณ 8 คน(แต่ตัวนู๋บาล์มเองคงจะแยกเป็นเด็กได้อีกคนมั้ง)

ย่า เป็นคนแก่ ที่น่ารัก ผมสั้นตัดซอย แบบผู้หญิงสมัยโบราณ ของยุคราชกาลที่ ๕  ปากร้าย แต่ใจดีชอบแอบเก็บขนมไว้ให้บาล์มกินเสมอ ถ้าได้ของกินแล้วก็ต้องทำงานให้ย่าด้วย เพราะว่าย่าเป็นอัมพาตเดินไม่ได้ ขยับได้แค่เพียงนิดหน่อย

หลายหนเคยแกล้งย่า เวลาย่าเรียกมักจะทำเป็นไม่ได้ยิน แต่ถ้าเรียกให้มาเอาขนมรีบมาโดยไวเชียว หรือเวลาเรียกมักจะพูดติดปากว่า “ไม่ว่างเดี๋ยวไปนะย่า” จนย่าโมโห เขวี้ยงครกตำหมาก ที่เกาหลังให้วุ่น เวลาย่าโมโหตัวจะสั่น สนุกดี (ตอนเด็กๆนี้รู้สึกเป็นเด็กไม่ดีไงไม่รู้)

สามทุ่มของวันหนึ่ง ย่าปวดท้องจะถ่าย ก็ต้องรีบเอากระโถน มารองแล้วจับให้นั่งที่ไม้นั่ง ที่ทำไว้เป็นพิเศษสำหรับย่า ตอนย่าถ่ายต้องคอยประครองตัวท่านด้วย ไม่งั้นจะล้ม ถ้าอยู่นอกบ้านก็รู้ได้ทันทีว่าย่าต้องอึแน่ๆ เพราะกลิ่นอึของคนแก่ มันเหม็นรัญจวนใจมากๆ

พอย่าถ่ายเสร็จก็เก็บของ เตรียมกางมุ้งให้ท่านนอน บาล์มและพี่สาวจะนอนใกล้มุ้งย่า พี่นอนริมนอก ส่วนบาล์มนอนริมในติดข้างฝา ได้เวลานอนปิดไฟ บ้านนอกถ้าปิดไฟแล้วจะมืดมากๆ เห็นแค่เพียงแสงดาวและหิ่งห้อยเท่านั้น

ช่วงเวลาตีสามพี่สาวก็ร้องให้อามาช่วย ไฟเปิดทั่วบ้าน คนคุยกันเสียงดัง จนนู๋บาล์มต้องตื่น ได้ความว่า พี่สาวกำลังเคลิ้มหลับ และมองไปทางประตูข้างครัว เห็นแสงไฟสว่าง ลอยเลียบมาเรื่อยๆ ด้วยความกลัวก็เลยดึงผ้าห่มมาปิด คลุมน้องและตัวเอง จนมิด และไฟดวงนั้นก็ลอยผ่านมุ้งไปตรงที่ย่า เคยอึมาก่อน ดวงไฟนั้น หันซ้ายขวา

พอดีกับที่ช่วงพี่แอบมองพอดี พี่บอกว่าหน้ามันแก่มากๆ ผมขาวยาว แต่รกรุงรัง เป็นผู้หญิงแก่น่ากลัว ไส้ยาวเห็นหัวใจ เครื่องในครบ กลิ่นคาวเลือดสดๆ เหม็นไปหมด

พี่เล่าให้ฟังแล้วน่ากลัวมากๆ แล้วถามว่าย่าเห็นมั้ย มันไปทางไหน  พี่บอกว่าเห็นย่าละเมอพูดว่า “จะเข้ามาได้ไง คนเค้าอยู่กันเต็มบ้าน เอ๊ะพูดไม่รู้เรื่อง บอกว่าให้ออกไป” แล้วพี่ก็บอกว่าเห็นย่าปัดไม้ปัดมือใหญ่เลย แล้วผีกระสือมันคงกลัวคน ก็เลยลอยหนีไป

รุ่งเช้าถามย่า ย่าบอกว่าในฝันมีผู้หญิงหน้าตาเหมือนผู้หญิงแก่ที่พี่เล่า ขอเข้าไปในบ้านหน่อย ย่าก็ร้องขึ้นว่าไม่ได้ เข้าไม่ได้ แต่ผู้หญิงแก่ก็ไม่ยอม เข้ามาจนได้ แต่แปลกใจมากๆที่เหตุการณ์มันคล้ายกันมากขนาดนี้

สรุป : มีผีจริงๆ แต่ทุกคนในบ้านไม่เห็น มีแต่พี่กับย่าเห็น อ้อ..พี่สาวนู๋เกิดวันพุธกลางคืน มักจะมีประสบการณ์แบบแปลกๆอยู่เรื่อยๆ ส่วนนู๋นะเหรอ ไม่อยากเห็นอ่ะ กลัวหัวหด ดีนะที่เหตุการณ์นี้ไม่ประสบกับตัวเอง เข้าใจแล้วว่าพี่กลัวสยองที่เห็นอะไร เรืองแสงได้ (แต่ก็ยังไม่วายที่จะซื้อมาเล่น ก็มันหนุกดีอ่ะ)

ปล. ส่วนกระสือตัวจริง คงจะตายไปแล้วละ เห็นอาบอกพอถามชื่อก็ไม่ยอมบอกว่าใคร บอกว่าจำไม่ได้

ปลล. เรื่องนี้จริงจ๊ะ ไม่ได้อิงนิยาย เล่าแบบที่เคยได้ยินพี่บอกมา น่ากลัวมากๆเลย  บรื๊ย โบ๊ว บรู ……………………………….

เพลง : กระสือ

กระสือ กลางวันมันเป็นหญิง

มีทุกสิ่งธรรมด๊า ธรรมดา

ยิ้มแย้มช่างเจรจา น่ารักเชยชม

ตกกลางคืนมีหัวกับไส้ เที่ยวไปคุ้ยเขี่ยอาจม

จบดีฟ่า   ช่วงนี้เพิ่งจะโงหัวจากการสอบขึ้นมาได้ ๕๕๕ ชั้นรักการสอบบบบบบบบบบ อาจาร์ยขา ออกข้อสอบง่ายๆหน่อยเถอะ นานะๆๆๆ